مصحف امام مىدهد . وى اين روايت را از احمد بن جعفر بن محمد منادى ( م 332 ) از طريق خودش نقل مىكند . « 1 » البته كسان ديگرى به نقل خبر پرداخته‌اند ، مانند ابو نعيم اصفهانى احمد بن عبد اللّه ( م 430 ) در كتاب حلية الاولياء و طبقات الاصفياء « 2 » ، ابن عبد البر ، يوسف بن عبد اللّه ( م 463 ) در كتاب الاستيعاب فى معرفة الاصحاب « 3 » ، حاكم حسكانى ( متوفاى قرن پنجم ) در كتاب شواهد التنزيل لقواعد التفضيل فى الآيات النازلة فى اهل البيت « 4 » و عبد الكريم شهرستانى ( م 548 ) صاحب كتاب ملل و نحل در تفسير مفاتيح الاسرار و مصابيح الانوار « 5 » ، خطيب خوارزمى ( م 568 ) در كتاب اربعين « 6 » و عبد الحميد بن ابى الحديد معروف به ابن ابى الحديد ( م 655 ) در شرح نهج البلاغه « 7 » ، و جلال الدين سيوطى در كتاب الاتقان فى علوم القرآن « 8 » و كسان بسيار ديگرى كه به نقل از اين مصادر به بحث درباره مصحف حضرت پرداخته‌اند . « 9 »

--> ( 1 ) - الفهرست / 30 ، تهران ، 1358 ، تحقيق رضا تجدد . ( 2 ) - حلية الاولياء ، ج 1 / 67 ، قاهره ، 1351 ه - / 1932 ، 10 ج . ( 3 ) - الاستيعاب فى معرفة الاصحاب ، جزء سوم / 1089 ، تحقيق على محمد البجاوى ، قاهره ، نهضة مصر . ( 4 ) - الاستيعاب فى معرفة الاصحاب ، جزء سوم / 1089 ، تحقيق على محمد البجاوى ، قاهره ، نهضة مصر . ( 5 ) - شهرستانى ، مفاتيح الاسرار ، ج 1 / 120 ، تهران ، انتشارات ميراث مكتوب ، تحقيق محمد على آذر شب ، 1376 ش . ( 6 ) - ابن شهر آشوب ، المناقب ، ج 2 / 50 . ( 7 ) - شرح نهج البلاغه ، ج 1 / 27 ، ج 2 / 56 ، بيروت ، دار احياء التراث العربى ، تحقيق محمد ابو الفضل ابراهيم . ( 8 ) - الاتقان ، ج 1 / 204 . ( 9 ) - از آن جمله مىتوان به ابن جزى كلبى در تفسير التسهيل لعلوم التنزيل ، ج 1 / 7 ، اشاره كرد .